Wrzesień jest chyba najsympatyczniejszym miesiącem do nauki trociowego rzemiosła. Poziom wody w trociowych rzekach zwykle jest niski lub co najwyżej średni. Wszystkie miejscówki są bardzo czytelne.

Jeszcze w latach 90. twister uzbrojony w główkę jigową był przynętą nr 1 na jesienne drapieżniki. Dzisiaj w pudełkach miłośników spinningowania dominują rippery, kopytka i woblery. Do łask wracają cykady, błystki obrotowe i wahadłowe. O twisterach zapominamy, może z wyjątkiem tych stosowanych do bocznego troku.

Tak jak Wisła jest królową polskich rzek, tak Łynę można nazwać królową Warmii i Mazur. Jest najdłuższą rzeką regionu i ma największe dorzecze. Przepływa stolicę województwa – Olsztyn. Znamienna dla Łyny jest zmienność i barwność otaczającej ją przyrody oraz bogactwo występujących w jej nurtach gatunków ryb.

Pisałem, że bardzo źle znoszę przemieszczanie się środkami pływającymi. Jednak wędkarska pasja potrafi zdziałać cuda. W czasie tegorocznych wakacji przełamałem się i pełen obaw postanowiłem poznać „moją wodę”... z wody!

W zakresie regulacji prawnych będących bezpośrednio przedmiotem analizy, należy odwołać się przede wszystkim do regulacji art. 27 ust. 1 Prawa wodnego, zgodnie z którym zabrania się grodzenia nieruchomości przyległych do powierzchniowych wód publicznych w odległości mniejszej niż 1,5 m od linii brzegu, a także zakazywania lub uniemożliwiania przechodzenia przez ten obszar.

Blisko metrowej długości boleń szaleje na kiju, że ho, ho. Przekonał się o tym pan Wojciech Zajkowski, wędkarz ze Strękowej Góry, który w czerwcowe popołudnie wyholował z Narwi 6-kilogramową torpedę.

Położone jest na Pojezierzu Drawskim. Liczy 50 ha powierzchni, jego maksymalna głębokość nie przekracza 3,5 m, szerokość – 200 m, a maksymalna długość – 2 km. Dno w przeważającej części jest mulisto-piaszczyste, w zachodnich zatokach miejscami wyścielone grubymi kamieniami. Woda jest humusowa i z powodu dość częstych zakwitów mało przejrzysta.

Już we wstępie artykułu chciałbym wytłumaczyć, co mianowicie rozumiem przez pojęcie „łowisko specjalne”. Otóż, moim zdaniem, są to łowiska, gdzie obowiązują specjalne, czyli dodatkowe, opłaty, które wędkarz musi ponieść za samą możliwość wędkowania.

Już wkrótce nowy cykl filmowy dla miłośników spławika. Cykl poprowadzi Józef Wróblewski.

Krótki suplement do marcowego (Wiadomości Wędkarskie 03.2010) artykułu Pogodowa Ruletka. Chyba wszyscy mamy już trochę dosyć zimy, dlatego dodałem gorącą, energetyczną muzykę.

Tym razem pragnę zaprezentować Państwu dwa filmiki powstałe na Pienińskim Morzu, czyli Zbiorniku Czorsztyńskim podczas II Memoriału im. Piotra Pakieły „Łysego” - jednej z eliminacji Podlodowych Mistrzostw Polski. Udało mi się podglądnąć Mistrza i wielokrotnego medalistę Mistrzostw Polski kolegę Piotra Stępniaka z Olsztyna i namówić Go do udzielenia kilku ważnych rad.

Czy warto brać udział w konkursach? Kolega Krzysztof na pewno powie, że warto!

Oto jaką piękną samicę łososia 2 stycznia, w Pyszce, na woblera „Balskor” produkcji Józka Sendala z Oławy, złowił Wojtek Miernik z Warszawy. Zapraszamy do przeczytania relacji ze styczniowych wędrówek po pomorskich rzekach w numerze 3/2010 "WW".

Czytałem, że szykowane zmiany ustawy o rybactwie śródlądowym przewidują możliwość używania podrywki do połowu żywca. Czy to oznacza, że mogę już w tej chwili łowić żywca podrywką? Poza tym widzę, że wielu wędkarzy używa podrywki. Proszę o wyjaśnienie, czy w końcu wolno łowić podrywką, czy nie?

30 kilogramów to w wędkarstwie karpiowym magiczna granica. Karpie powyżej tej masy są skrupulatnie odnotowywane, a nad łowiska, w których zostały złowione, podążają karpiarze z całej Europy. Historia polskiego rekordu karpia to w ostatnich latach ciągłe zmagania z tą trzydziestokilogramową poprzeczką. Wiadomo było, że w naszych wodach pływają okazy tej wielkości. Parokrotnie docierały informacje o złowieniu olbrzymów z trójką z przodu, ale takie połowy nigdy oficjalnie nie zostały zgłoszone.

U progu lata na łamach „Wiadomości Wędkarskich”, a także na stronach internetowych naszego miesięcznika opublikowaliśmy apel: Miłośnicy bata, łączcie się! Nie spodziewaliśmy się szczególnego odzewu; klub nie ma elitarnego charakteru, nie oferujemy zniżek w sieciach handlowych, niczego nie można u nas wygrać. Okazuje się jednak, że trafiliśmy na podatny grunt – dopiero rozpoczęliśmy działalność, a mamy już pierwsze zgłoszenia, entuzjastyczne listy, wyrazy poparcia.

„Gdyby kłusowników traktować jak złodziei, to nie mielibyśmy z nimi problemów”, „kłusownik to złodziej i powinien odpowiadać przed sądem jak za kradzież”. Z takimi stwierdzeniami spotykam się na co dzień, zarówno w rozmowach z kolegami po kiju, na forach internetowych i w prasie, także tej „niewędkarskiej”. Traktowanie kłusownika jak złodzieja jest za każdym razem przedstawiane jako skuteczne antidotum na plagę kłusownictwa, która ogarnia większość wód w Polsce, a wypowiedzi w tym tonie budzą niemalże powszechny aplauz. Warto zatem odpowiedzieć sobie na dwa proste pytania: dlaczego przepisy prawa wyraźnie rozdzielają kłusownictwo od kradzieży oraz czy traktowanie kłusownika jak złodzieja cokolwiek zmieni na gruncie prawnym?

Gdyby sprasować tradycyjną, sypką zanętę w mały granulat, to skuteczność i wydajność takiej zanęty na duże ryby znacznie by wzrosła. Chciałbym przekonać kolegów wędkarzy, że granulaty (inaczej nazywane pelletsem) nie są nowym wybiegiem handlowców i producentów zanęt. Na zachodzie Europy to wędkarze wymusili produkcję pelletsu. W Polsce mamy sytuację odwrotną. Producenci wychodzą przed oczekiwania wędkarzy.

Powoli nadchodzi jeden z najciekawszych wędkarskich okresów. Dla wielu spinningistów czerwiec jest bardzo dobrym miesiącem. Poza brzaną i sumem możemy łowić wszystkie inne drapieżniki.