Gdy na łowisku spotyka się dwóch wędkarzy, w tym miejscu zaczyna się sportowa rywalizacja. Taka potrzeba wyzwala się nawet w tych wędkarzach, którzy generalnie dystansują się od wędkarskiego wyczynu i raczej preferują wędkarski relaks i polowanie na ryby w samotności. Niemniej jednak porównywanie swoich umiejętności i rywalizacja na wędkarskiej arenie są stare jak świat, choć przyznać trzeba, że dopiero kilka ostatnich dekad to okres niebywałego wręcz rozwoju sportu wędkarskiego, który rozwija się równolegle na kilku arenach i przynosi naszemu Związkowi, a także Polsce laury i medale.

Szeroko rozumiane wędkarstwo morskie, cały kompleks bardzo wielu różnych technik, od wędkowania metodami gruntowymi z plaży, spinning z plaży, łowienie z kutrów czy trolling morski, jest w Europie niezmiernie popularne. W ostatnich latach także w Polsce obserwujemy niezwykle dynamiczny rozwój wędkarstwa morskiego. Modne stają się grupowe wyjazdy nad morze, a smak prawdziwej, morskiej przygody przyciąga wędkarzy z całego kraju. Mamy jednak na tym polu do odrobienia ogromny dystans, jaki dzieli nas od Europy.

Luty to miesiąc zakochanych! Pomimo że jestem bardzo daleki od bezmyślnego zapożyczania amerykańskich świąt i obyczajów, to zimowy, chłodny luty zdecydowanie zyskuje na tym święcie. Nie jest istotne, w kim lub w czym jesteśmy zakochani. Odrobina miłości należy się każdemu. Nas, miłośników wędkarstwa, dotyczy to szczególnie. Przecież w naszej życiowej pasji piękna jest wyjątkowo wiele – natura, magia przygotowywania się do wędkarskich eskapad, poznani ludzie...

Zapraszam Państwa tym razem na wędrówkę nad morze, nad jezioro Bukowo, które od lat jest prawdziwą mekką pomorskich okoniarzy. Poza okoniem masowo łowi się tu sandacza, węgorza, piękną płoć. W lecie i jesienią jezioro przyciąga łowców węgorzy i sandaczy.

Jezioro leży w niezwykle atrakcyjnym i zalesionym rejonie Mazur Południowych. Wokół jeziora, z wyjątkiem części północno-wschodniej, rozciągają się przepiękne Lasy Napiwodzie, a w pobliżu znajdują się poprzednio przeze mnie opisane jeziora o bogatym rybostanie, takie jak Świętajno – Narty (213,2 ha) oraz Jezioro Brajnickie (186,8 ha) („WW” 3’2008).

Nie ulega wątpliwości, że wjazd do lasu w miejscu niedozwolonym stanowi wykroczenie z art. 161 Kodeksu wykroczeń (rozdz. XIX – Szkodnictwo leśne, polne i ogrodowe). Stosownie do postanowień tego przepisu, kto, nie będąc do tego uprawniony albo bez zgody właściciela lub posiadacza lasu, wjeżdża pojazdem silnikowym, zaprzęgowym lub motorowerem do nienależącego do niego lasu w miejscu, w którym jest to niedozwolone, albo pozostawia taki pojazd w lesie w miejscu do tego nieprzeznaczonym, podlega karze grzywny.

Tym razem pragnę zaprezentować Państwu dwa filmiki powstałe na Pienińskim Morzu, czyli Zbiorniku Czorsztyńskim podczas II Memoriału im. Piotra Pakieły „Łysego” - jednej z eliminacji Podlodowych Mistrzostw Polski. Udało mi się podglądnąć Mistrza i wielokrotnego medalistę Mistrzostw Polski kolegę Piotra Stępniaka z Olsztyna i namówić Go do udzielenia kilku ważnych rad.

Górskie zbiorniki zaporowe od wielu lat obdarzają wędkarzy wspaniałymi okazami ryb drapieżnych. Jednym z takich zbiorników jest stosunkowo młode Jezioro Czorsztyńskie. Rozległe i głębokie tonie, skałki i urozmaicona linia brzegowa sprzyjają drapieżnikom. Niełatwo je więc wytropić. Dopiero jesienią, kiedy woda zaczyna się powoli ochładzać, ryby nabierają wigoru.

Jezioro Okuny jest niewielkim, stosunkowo głębokim zbiornikiem należącym do zlewni rzeki Iny. Powierzchnia lustra wody wynosi 46,7 ha. Największa głębokość znajduje się w środkowej części jeziora i wynosi 12,2 m, średnia głębokość – 6,8 m. Kształt jeziora jest wydłużony z południowego zachodu na północny wschód.

Od kiedy Zespół Elektrowni Ostrołęka zrzuca ciepłe wody pochłodnicze do Narwi, rzeka - na odcinku od nowego spustu wody, zwanego wśród miejscowych „nową ciepłą wodą”, aż do Różana - płynie zimą bez kry i pokrywy lodowej. Sprzyja to zimowemu wędkowaniu, choć trzeba pamiętać, że większość gatunków ryb, które łowi się w sezonie letnim, ma teraz okres ochronny.

Tym razem pragnę zaprezentować Państwu dwa filmiki powstałe na Pienińskim Morzu, czyli Zbiorniku Czorsztyńskim podczas II Memoriału im. Piotra Pakieły „Łysego” - jednej z eliminacji Podlodowych Mistrzostw Polski. Udało mi się podglądnąć Mistrza i wielokrotnego medalistę Mistrzostw Polski kolegę Piotra Stępniaka z Olsztyna i namówić Go do udzielenia kilku ważnych rad.

Czy warto brać udział w konkursach? Kolega Krzysztof na pewno powie, że warto!

Oto jaką piękną samicę łososia 2 stycznia, w Pyszce, na woblera „Balskor” produkcji Józka Sendala z Oławy, złowił Wojtek Miernik z Warszawy. Zapraszamy do przeczytania relacji ze styczniowych wędrówek po pomorskich rzekach w numerze 3/2010 "WW".

Rajskie. Ujście Sanu do Zalewu Solińskiego. Ile już razy byliśmy tu na rybach? Ale co tam ryby. Przyjeżdżało się tu głównie ze względu na przyjaciół... Tym razem pretekstem były sandacze i sumy. O sandaczach w okolicach Rajskiego wiadomo było nie od dziś, ale sumy?

Dla mnie był taki sobie. Choć objeździłem w tym roku większość trociowych, pomorskich rzek, muszę się przyznać, iż nie złowiłem nic ciekawego. Jednak poczyniłem kilka obserwacji. Na początku o odkryciach sezonu.

Ubiegły rok był hojny dla wędkarzy. Do redakcji napłynęło 1261 zgłoszeń, tj. o 156 więcej niż w sezonie 2006. Zarejestrowaliśmy 305 medali złotych, 403 srebrne i 553 brązowe, w tym cztery rekordy krajowe: karpia – 30,20 kg; klenia – 3,64 kg; tołpygi – 54 kg i suma – 89,30 kg!

Na początku sezonu okonie łowię w małych i płytkich zbiornikach, które zamarzają najszybciej. Poszukuję ryb blisko brzegów, na wypłyceniach porośniętych liliami. Kiedy zamarzną wielkie jeziora, nie kuję przerębli przy trzcinach, tropię garbusy głębiej, w pobliżu podwodnych górek i stromych uskoków dna. Bywa, że w środku zimy opuszczam przynętę nawet na 20 metrów!

W pierwszej części cyklu artykułów poświęconych sprawom walki z kłusownictwem omówiłem kwestie związane z zawiadamianiem właściwych organów o wykroczeniach i przestępstwach kłusownictwa, skupiając się na prawie, a zarazem obowiązku zawiadamiania o tych czynach, adresatach takich zawiadomień oraz formach zawiadamiania. Naturalną konsekwencją wynikającą z przyjętej przeze mnie formuły opisywania tematyki kłusownictwa będzie zatem przejście do rozważań na temat ścigania i karania za kłusownictwo, które rozpocznę omówieniem problematyki postępowania mandatowego.

Myślałem, że na dorszowych łowiskach okolic Władysławowa już nic nie jest w stanie mnie zaskoczyć. Myliłem się. Zgodnie z zapowiedzią Grzegorza Turskiego, właściciela pensjonatu „Pomorzanka”, wyprawa z Jackiem Zawadą zmusiła mnie do rewizji dotychczasowych opinii na temat wędkarskich połowów dorszy.