Artykuły

Gdy spojrzy się na mapę okolic Wągrowca, to widać wyraźnie, że lodowiec wykonał solidną robotę, żłobiąc ogromną rynnę, przecinającą dziś z północy na południe teren gminy Wągrowiec. Znajduje się tutaj piętnaście jezior, wśród nich prawdziwe perły tej okolicy: Grylewskie, Bukowskie, Kobyleckie, Durowskie, Łęgowskie, Wiatrowskie, Łekneńskie, Toniszewskie oraz największe z nich – Jezioro Kaliszańskie, czyli Kaliszany Duże. Łączna powierzchnia tych akwenów to blisko 1150 ha.

Prawdę powiedziawszy, tylko wędkarski malkontent musiałby być niezadowolony z takiej obfitości ciekawych łowisk w okolicy. Region ten należy uznać także za niezwykle atrakcyjny pod względem krajobrazowym, bowiem Wągrowiec, choć jest jednym z większych miasteczek w regionie, nie ma charakteru miasta przemysłowego. W okolicy dominują pola uprawne, łąki, lasy (kompleksy leśne stanowią 20 proc. powierzchni gminy) oraz... zabytki. Gmina Wągrowiec położona jest bowiem na tzw. Szlaku Cysterskim, a liczne zabytki, często o charakterze unikatowym, rozrzucone są po całej okolicy.

Jednym z najciekawszych obiektów, na które powinien zwrócić uwagę nie tylko poszukiwacz zabytkowych budowli, jest znajdujący się 10 kilometrów na północ od Wągrowca, w niewielkiej wsi Grylewo, późnobarokowy dwór rodziny Grabowskich z końca XVIII wieku. Jest to jeden z najpiękniejszych dworów tego typu w Polsce. Gdy po wojnie obiekt został upaństwowiony, zaczęła się jego powolna dewastacja. W 1981 roku, na skutek ruiny dachu, obiekt opustoszał i wydawało się, że jego los został przypieczętowany. Jednak w 1993 roku, z inicjatywy prof. UAM Zygmunta Borasa, rozpoczęła się jego restauracja. Dwór wraz z otaczającym go rozległym parkiem ulokowany jest na wysokiej skarpie Jeziora Grylewskiego.

Jezioro Grylewskie jest jednym z największych i najciekawszych akwenów na Pałukach. Jest drugim – po Laskownickim – zbiornikiem położonym w ciągu jezior na Strudze Gołanieckiej. Położone jest w dorzeczu Struga Gołaniecka – Wełna, Warta. Jezioro ma charakter przepływowy. Obok Strugi Gołanieckiej, która wpada do jeziora od północy, Grylewskie przyjmuje także niewielki dopływ uchodzący we wsi Grylewo. Stąd nieustanny ruch wody w jeziorze i specyficzne warunki bytowania ryb.

Jezioro ma charakter rynnowy, widziane z lotu ptaka przypomina odwróconą literę „S” i usytuowane jest w kierunku południowo-wschodnim. Powierzchnia ogólna jeziora to ponad 117 ha, długość blisko 4,5 km. Jezioro jest stosunkowo wąskie, średnia szerokość nie przekracza 300 m. Brzegi opadają stromo, lecz jezioro nie jest głębokie. Średnio jest tu ok. 3,5 m, maksymalnie dno opada do 6,5 m. Od północy przez Strugę Gołaniecką łączy się z Jeziorem Laskownickim – tam brzeg jest zabagniony. Od strony południowej jezioro łączy się Strugą z kolejnym akwenem – Jeziorem Bukowskim.

Jezioro należy do łowisk typu sandaczowego. Jest tutaj także szczupak, jednak to głównie na sandacza polują okoliczni wędkarze. Padają tu, choć z rzadka, rekordowe okazy tego drapieżnika. Pośród skutecznych sposobów na te drapieżniki wymienić trzeba metody gruntowe z martwą rybką, przy okazji możliwe jest branie ładnych węgorzy.

Wielu wędkarzy stosuje także metodę spinningową. Sprawdzają się klasyczne przynęty na sandacza, takie jak kopyta w kolorze białym, żółtym lub seledynowym. Jezioro Grylewskie obfituje także w piękne leszcze, płocie, karasie. Trudno jednak udzielać porad, bo miejscowi wędkarze mają swoje sposoby i aby mówić o skutecznym łowieniu, na pewno trzeba ich podejrzeć lub wprost ich zapytać – może je zdradzą?

Jezioro Grylewskie jest bardzo malownicze – wysokie skarpy porośnięte są wąskim pasem drzew, z krawędzi rynny roztacza się wspaniały widok na okolicę. Niestety, wędkowanie nie jest łatwe – dostęp do jeziora utrudnia roślinność, głównie trzciny i pałki, a z roślinności zanurzonej – rogatek sztywny, rdestnica przeszyta oraz grążel żółty, która porasta blisko 90 proc. linii brzegowej. Przezroczystość wody waha się od 1 do 1,5 metra. Jest jednak sporo pomostów wędkarskich i jeśli tylko nie są one zajęte przez wędkarzy, można z nich skorzystać. Na pewno efekty wędkarskie poprawiłaby możliwość skorzystania z łodzi. Niestety, gospodarująca na jeziorze Spółka Rybacka „Maj” ograniczyła liczbę łodzi do 5 jednostek.

Wody jeziora charakteryzują się brakiem stratyfikacji – nie występuje tu, charakterystyczny dla wielu innych zbiorników, rozkład na warstwy o różnej temperaturze. Pomiędzy dnem a powierzchnią różnica wynosi zaledwie dwa stopnie, jednak woda jest dobrze natleniona dzięki nieustannemu jej ruchowi.

OPŁATY
Dzierżawcą wody jest Spółka Rybacka ,,Maj’’ z Wągrowca. Wszelkie informacje na temat opłat oraz warunków wędkowania można uzyskać pod telefonem (0-67) 262-19-06. W roku 2010 obowiązują następujące opłaty za wędkowania

na tym jeziorze:

• dwie wędki z brzegu – cały rok 83 zł, 30 dni 44 zł, 14 dni 33 zł, 7 dni 22 zł, 3 dni 16 zł, 1 dzień 11 zł,
• wędkowanie z pomostów wędkarskich – cały rok 94 zł, 30 dni 55 zł, 14 dni 39 zł, 7 dni 28 zł, 3 dni 18 zł, 1 dzień 12 zł,
• spinning z brzegu – cały rok 148 zł, 30 dni 90 zł, 14 dni 55 zł, 7 dni 38 zł, 3 dni 28 zł, 1 dzień 17 zł.

Sezon wędkarski trwa od 1 stycznia do końca grudnia. Czas od 1 grudnia do 31 marca Spółka określa jako „okres zimowy”, w czasie którego dopuszczalna jest jedynie jedna wędka podlodowa (zgodna z regulaminem PZW). Możliwe jest także wykupienie licencji zimowej w cenie 29 zł, której koszt, w przypadku gdy wędkarz zdecyduje się na wykup licencji całorocznej, odejmowany jest od tej kwoty.

DOJAZD
Jezioro położone jest ok. 60 km na północny wschód od Poznania. Najpewniejszym dojazdem jest własny pojazd. Należy kierować się z Poznania drogą numer 196/192 Poznań – Wągrowiec – Margonin – Chodzież. Po dojechaniu do miejscowości Kobylec i przejechaniu przez niestrzeżony przejazd kolejowy w miejscowości Kopaszyn skręcamy w prawo, kierując się wskazaniami drogowskazu „Grylewo 4 km”. Droga zawiedzie nas niemal nad samo jezioro.