Nasza strona wykorzystuje cookies ("ciasteczka")
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii by strona działała prawidłowo oraz w celach statystycznych. W przeglądarce internetowej można zmienić ustawienia dotyczące plików cookies. Korzystanie z niniejszej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Logowanie




Wyszukiwanie


 

WĘDKARSKIE STRONY

REKLAMA

AKTUALNOŚCI

Czy używanie imitacji przynęt naturalnych ma sens? W sklepach wędkarskich można znaleźć silikonowe atrapy białych robaków, ochotki, a nawet kukurydzy. To właśnie na sztuczną kukurydzę Andrzej Ochryniuk złowił amura na złoty medal.



Po raz kolejny zapomniana, poczciwa wahadłowka udowodniła swą skuteczność, na podwodnej łące okazała się niezastąpiona o czym przekonał się Stanisław Hajdukiewicz


Trollingowanie z plecionką ma swoje wady i zalety. Zwolennikiem stosowania plecionki podczas trollingowania jest Marcin Wiśniewski, wędkarz z Węgorzewa, który zawdzięcza tej lince szczupaka na złoty medal.



Pszenica to trochę zapomniana przynęta i zanęta, którą z powodzeniem stosowali nasi ojcowie i dziadkowie. O wabiących walorach pszenicy pamiętał Artur Sokal z Jelcza-Laskowic, pogromca wielkiego jak łopata leszcza na złoty medal.


W tym sezonie mamy kolejne odrzańskie płocie na medal, a największą, jak do tej pory, wyholował Marek Małolepszy z Wrocławia. Niełatwo będzie ten wynik pobić.



Duży węgorz to nie lada przeciwnik, nigdy się nie poddaje. Aby doholować waleczną rybę do brzegu, trzeba mieć doświadczenie, stalowe nerwy i wytrzymały sprzęt


WYDARZENIA

Puchar Wędkarstwo Lucio Łowca to cykliczna impreza organizowana przez Łukasza Żółtego – blogera wędkarskiego. W tym roku już po raz trzeci 15-16 sierpnia w Błażkowej (woj. podkarpackie) odbyły się 2 dniowe zawody wędkarskie o Puchar Wędkarstwo Lucio Łowca 2015.



Puchar Białki czyli firmowa impreza tamtejszego koła wędkarskiego PZW odbyła się już po raz drugi. Zawody rozgrywane sa na jednej z najpiękniejszych rzek muchowych naszego kraju, w przepięknej scenerii, na tle Tatr. Chyba każdy z nas słyszał o największym ośrodku narciarskim w Polsce który zlokalizowany jest w Białce Tatrzańskiej.



Tegoroczny, sportowy sezon surfcastingowy zostanie zakończony w Kołobrzegu, gdzie na plaży zachodniej w dniach 18-20 września zostaną rozegrane Międzynarodowe Mistrzostwa Polski w wędkarstwie brzegowo-plażowym, kończące także tegoroczny cykl Grand Prix Polski.



Płytki trolling


Jednym z najpowszechniejszych problemów, z którymi borykają się wędkarze stosujący metodę trollingu, jest dobór i sprowadzenie przynęty na odpowiednią głębokość. Zwykle zmartwieniem wędkarzy jest zbyt płytka praca przynęty. Stąd poszukiwania tzw. deep runnerów, stosowanie dociążeń na potrójnych krętlikach, tonących parawanów lub downriggerów. Zdarzają się jednak sytuacje odwrotne, kiedy trzeba sobie poradzić z trollingiem na bardzo płytkiej wodzie.

Kilka lat wstecz żyłem w wędkarskim przeświadczeniu, że trolling w wodzie o głębokości mniejszej niż 3 metry traci jakikolwiek sens, jeśli nie jest to sporadyczne trącanie woblerem o górki, kamienie i inne przeszkody. Pierwsze wątpliwości zasiał we mnie znajomy Szwed – lokalny guru wędkarski, który zarekomendował mi pewne łowisko szczupaków, zastrzegając: „Tylko jesień i tylko slow trolling”. Nie pytałem o szczegóły, uznając, że slow trolling to po prostu spowolniony trolling, który z jakiegoś powodu i chyba wbrew logice miałby być skuteczniejszy na jesienne esoxy niż metody konwencjonalne. Zastanawiałem się jednak nad innym problemem. Jezioro (jedno z kompleksu połączonych ze sobą) ma prawie 700 hektarów, ale średnia głębokość wynosi 2 metry, przy maksymalnej 3,2 m. Poppery, jerki, klasyczny spinning – to wszystko mogło tam zadziałać. Ale jak trollingować na tak płytkiej wodzie? Czy to w ogóle ma jakiś sens?

Slow trolling
Pojęcia szybkiego i wolnego trollingu są bardzo względne. Dla jednego prędkość 4 km/h jest już duża, inni dopiero przy takiej widzą sens „dorożki”. Tymczasem prędkość łodzi względem brzegu to niejedyny parametr trollingowych łowów. Do uwzględnienia jest jeszcze uciąg wody, tor ruchu łodzi, rodzaj i charakter pracy przynęty, a także mnóstwo innych czynników, których dostrzeżenie i uwzględnienie wynika z doświadczenia. Dlatego slow trolling – wbrew swojej nazwie – to nie zbiór uniwersalnych reguł i sztywnych zaleceń dotyczących prędkości łodzi, a raczej pewna koncepcja łowienia.

W szwedzkim wykonaniu polega ona na powolnym, metodycznym obławianiu rozległych, najczęściej niezbyt głębokich łowisk, zazwyczaj za pomocą specjalnych zestawów z kulą wodną lub parawanem, przy użyciu sztucznych przynęt bądź martwej rybki*. Metoda slow trollingu jest wręcz stworzona do poszukiwania okazów drapieżników na łowiskach, w których kryjówki ryb (a więc i same ryby) występują w rozproszeniu. Klasycznym przykładem łowiska jest duża zatoka jeziora, o mniej więcej równej i niespecjalnie dużej głębokości, niezbyt zasobna w wysokie rośliny podwodne, za to obfitująca w pojedyncze kamienie lub ich grupki. Punktowe spinningowanie jest wtedy dość trudne, ze względu na problemy z lokalizacją stanowisk. Choćby dlatego, że na płytkiej wodzie obszar „widziany” przez większość echosond jest bardzo mały. Trolling w takich miejscach statystycznie daje szansę obłowienia większej ilości kryjówek w krótszym czasie. Nie jest to oczywiście obłowienie tak precyzyjne, jak przy spinningowaniu, ale przy agresywnym, jesiennym żerowaniu drapieżników precyzja podania przynęty nie jest tu kluczowym zagadnieniem.

Z kulą wodną
Najprostszym sposobem na slow trolling jest „dorożka” z pustą (zakorkowaną) kulą wodną. Do oczka kuli wodnej przymocowujemy, dla wygody operowania, duże kółko łącznikowe. Na to kółko zakładamy gumkę recepturkę – i osprzęt mamy już gotowy. Teraz wystarczy nadać odpowiednią prędkość i prosty kierunek łodzi, wypuścić przynętę na mniej więcej 3–4 metry, a następnie zacisnąć gumkę z kulą na żyłce lub plecionce. Pozostaje jeszcze wypuszczenie przynęty na pożądaną odległość, co na płytkim, pełnym zaczepów łowisku nie jest takie proste, szczególnie w przypadku przynęty tonącej. Najlepiej jest nadać łodzi prędkość większą niż trollingowa i, przyciskając kciuk do rantu szpuli, z wyczuciem oddawać linkę, od czasu do czasu podciągając w górę zestaw dla pewności, że nie wszedł w zaczep. Warto przynętę wypuścić dalej niż zwykle, a po zablokowaniu kołowrotka i powrocie do prędkości trollingowej łódź prowadzić łagodnymi zakosami. Nie będziemy wówczas łowić w samym kilwaterze, w którego nęcące właściwości  trudno jest uwierzyć na łowisku o głębokości 2 metrów. Podczas holowania ryby trzeba pamiętać o takim manewrowaniu wędką, aby w końcowej fazie holu móc zerwać jednym szarpnięciem kulę. Drugim sposobem wykorzystywanym w metodzie slow trollingu (i trollingu w ogóle) są pływające parawany, wykonane zazwyczaj ze specjalnej pianki.

Oprócz funkcji wypornościowej pełnią one dodatkowo inne ważne zadanie. Dzięki swojej konstrukcji odprowadzają przynętę na bok względem toru łodzi. W klasycznym trollingu rozwiązanie to umożliwia łowienie na większą liczbę wędek z jednej łodzi**. W slow trollingu pozwala zaś uniknąć łowienia w kilwaterze lub jego bezpośrednim sąsiedztwie. Dzięki temu nie ma potrzeby pływania po łowisku zakosami.

Przynęty
W płytkim trollingu zastosować można praktycznie każdą, dozwoloną prawem i lokalnym regulaminem przynętę. W modelu skandynawskim często są nią martwe rybki zbrojone specjalnymi systemikami. Świetnie nadają się też niemal wszystkie przynęty sztuczne. Po nabraniu wprawy w ustalaniu prędkości łodzi, odległości holu, długości odcinka między elementem wypornościowym a przynętą, używać można z powodzeniem woblerów, które w normalnych warunkach trollingowych pracują metr – dwa głębiej, niż wynosi głębokość łowiska do płytkiego trollingu. W przypadku łowisk, na których często trzeba uciekać od wypłyceń, skałek, płytkich rantów, lepiej jest, jeśli są to woblery pływające. Po napłynięciu na wypłycenie wystarczy bardzo zwolnić i na minimalnej prędkości wrócić na właściwy tor – wobler będzie wtedy płynął praktycznie tuż pod powierzchnią, za elementem wypornościowym. Oczywiście w płytkim trollingu można stosować też woblery płytko pracujące bez żadnych elementów pośrednich, ale często za sprawą „płytkiej” konstrukcji sterów ich praca nie jest satysfakcjonująca. Trudniejsze w prowadzeniu, ale bardzo skuteczne są też duże błystki wahadłowe, rippery, a także woblerogumy.

*  w RAPR dozwolone jest w trollingu używanie tylko przynęt sztucznych
**  w RAPR dozwolone jest łowienie na jedną wędkę trollingową, ale parawany mogą być przydatne przy większej liczbie wędkarzy na dużej łodzi

Artur Gąsiorkiewicz
| Share

KOMENTOWANE

Może się mylę, ale wydaje mi się że WW promuje łamanie...
marceltere
100 % racji. W "WW" ciągle siedzą na stołkach ludzie z...
qbassmanutd
Niektóre czołowe polskie gazety wędkarskie już...
MichalQ1
niektóre czołowe polskie gazety już wprowadziły zakaz...
MichalQ1
Czy ktoś się orientuje jak na dzień dzisiejszy jest na...
rekinstg
ten lin nawet nie ma chłopie 3kg...
mks2110
Panowie, Też ubolewam, że taki pomnik przyrody zniknął...
ipolo
Pomyłka, artykuł tez z zeszłego roku, co jednak nie...
OziX
Pomijajac fakt, że ten lin ze zdjęcia ma ok 2,5 kg...
OziX
Oj poniosło Cię chłopie , poniosło .... na medal to masz...
Grigor76
Rzeka piękna, zarybiana :D Szkoda tylko że w wielu...
WLS88
baron 85 te liny 55 cm z taką wagą jak mówisz były chyba...
olosolo
nie wiem skąd tyle mitów, moim zdaniem to ryba łatwa do...
koles

REKLAMA

SONDA

Jakie jest Twoje zdanie na temat posiadania i używania echosondy?
Mam i używam
Nie mam, zamierzam nabyć
Nie jestem zainteresowany posiadaniem i używaniem.
 
Czy jesteś za wprowadzeniem górnych wymiarów ochronnych ryb?
Tak
Nie
Nie mam zdania
 
Jaka jest średnia kwota Twoich rocznych wydatków na sprzęt wędkarski?
do 200 zł
od 200 do 500 zł
od 500 do 1000 zł
od 1000 do 2000 zł
od 2000 do 5000 zł
powyżej 5000 zł
 
Czy w ciągu ostatniego roku dokonywałeś zakupów w internetowym sklepie wędkarskim?
Tak - kilka razy.
Zdarzyło się raz czy dwa...
Nie, ale pewnie niedługo spróbuję.
Nie i nie mam zamiaru.
 

W NASTĘPNYCH WW


WĘDKARSTWO SPŁAWIKOWE
Wielkie leszcze - Piotr Berger zdradza tajemnice nocnych połowów medalowych leszczy Na niżówce - Jak radzić sobie w rzekach podczas niżówki – objaśnia Paweł Olęcki

WĘDKARSTWO SPINNINGOWE
Szczupaki w dryfie Metodę łowienia drapieżników w dryfie przybliży Kamil Walicki Sandacze z morskiej wody Majki Pecyna wyjaśnia, jak łowić wielkie sandacze w jeziorach łączących się z morzem

A TAKŻE:
Szkółka batmana Akademia „WW”: – Sum – wykład 10