Artykuły

Myślałem, że na dorszowych łowiskach okolic Władysławowa już nic nie jest w stanie mnie zaskoczyć. Myliłem się. Zgodnie z zapowiedzią Grzegorza Turskiego, właściciela pensjonatu „Pomorzanka”, wyprawa z Jackiem Zawadą zmusiła mnie do rewizji dotychczasowych opinii na temat wędkarskich połowów dorszy.

Przede wszystkim prędkość. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że przyszłością wędkarstwa morskiego są szybkie, motorowe jachty. Znacznie powiększają zasięg wypraw, ułatwiają poszukiwanie stad dużych ryb, pozwalają na szybkie zmiany łowisk. Są więc idealnymi jednostkami dla tych, którzy na Bałtyk wypływają nie po mięso, ale po to, by przeżyć walkę z godnym, morskim przeciwnikiem, czyli „dwucyfrowym” dorszem. Nie zapominajmy, że dzienny wędkarski limit tych ryb wynosi 7 sztuk. Każdy, kto brał udział w dorszowej wyprawie, wie doskonale, jak niewiele satysfakcji przynosi złowienie siedmiu kilogramowych „bolków”. Zapewne też większość zamieniłaby swój „komplet” na jedną, niedającą się oderwać od dna rybę.

Nie twierdzę, że na pływających z wędkarzami kutrach nie padają duże sztuki. Swojego największego dorsza złowiłem właśnie na kutrze. Na małych jednostkach medalowych ryb łowi się jednak znacznie więcej, bo można próbować ich szukać. Świadczą o tym nie tylko wyniki Jacka Zawady, ale także Kazimierza i Łukasza Dettlaffów.

Jachty motorowe mają jeszcze jeden walor. Stwarzają możliwość kameralnego łowienia w gronie przyjaciół i znajomych, co bardzo sobie cenię. Dla mnie wędkarstwo nigdy nie było sportem stadnym.

A wracając do Jacka Zawady – wywiózł nas 24 mile od portu. Łowiliśmy na głębokości 50–60 m, na górkach i „smugach”, czyli twardych fragmentach dna, gdzie dorsze żerują na skorupiakach. I rzeczywiście łowiliśmy. Typowo sandaczowe „pukanie w dno” kończyło się zwykle potężnym targnięciem, po którym najczęściej ryba lądowała w skrzynce. Kiedy uderzenie było słabe, luzowaliśmy plecionki, by niewielki dorsz uwolnił się z pilkera. W większości przypadków sztuczka ta się udawała.

„Dwucyfrówki” nie złowiliśmy, były za to sztuki 5- i 6-kilogramowe. Był też dorsz złowiony na żywca. Kiedy Jurek Biedrzycki („Taaaka Ryba”) usiłował pozbyć się z pilkera jakiegoś malucha, nagle jego wędką targnęło uderzenie. Po kilku minutach holowania na powierzchni morza ukazało się pokaźne rybsko, trzymające w pysku zarówno nieszczęsnego malucha, jak i pilker. Teraz łakomczuch trafi na patelnię. Na dokładkę w Krakowie.

Dziękujemy firmie BOA za wyekwipowanie wyprawy.